→ powrót

___ amplituner ________________

Poniższy opis to rozbudowana konstrukcja → radia o stereofoniczny wzmacniacz mocy, zoptymalizowana do współpracy z komputerem. W zależności od potrzeb i finansów możemy dysponować mocą od kilkunastu do 40 watów wybierając konkretny układ z rodziny TDA2030 oraz transformator o odpowiednim napięciu i mocy. Wzmacniacze te są tanie, niezawodne i zapewniają dość dobrą jakość brzmienia.

___ sprzęt ________________

Sercem amplitunera jest moduł tunera TEA5767. Jest on dość popularny, występuje m. in. w odtwarzaczach mp3 i telefonach komórkowych. Zapewnia czułość 2µV przy bardzo dobrej selektywności umożliwiając poprawny odbiór w środowisku dużych zakłóceń. Płytka o powierzchni niecałego centymetra kwadratowego zawiera sam układ oraz kilkanaście elementów biernych. Komunikację z tunerem za pomocą szyny I²C zapewnia mikrokontroler Atmel 89S8253 z popularnej rodziny 51. Wzmacniacz mocy stanowi para układów: TDA2030, TDA2030A, TDA2040, TDA2050 lub TDA2051 zasilana pojedynczym napięciem. Każdy z nich dostarcza inną moc maksymalną i wymaga innego napięcia zasilającego. Konkrety znajdziemy w dokumentacji poszczególnych układów, a niezdecydowanym polecam tani, dwudziestowatowy TDA2040 i transformator o mocy 60 watów dający bez obciążenia 28 voltów.

Układ należy zasilać dwoma niezależnymi napięciami: obwód mocy zgodnie z wymaganiem wybranej pary TDA, a pozostałe obwody napięciem zmiennym 12V o wydajności kilkudziesięciu miliamperów. Układ można zbudować wykorzystując płytkę uniwersalną, jednak znacznie łatwiej będzie skorzystać z → gotowego projektu. Znajdziemy tam dane w formatach: Gerber, Autotrax i PDF, które akceptują firmy produkujące obwody drukowane. Nie polecam używania podstawki pod układ scalony z uwagi na jej zawodność i niewielki sens stosowania w tym projekcie. Poniżej znajduje się rysunek montażowy.

Nieopisana cewka to typowy dławik zasilania małej mocy. Można ją zrobić samemu nawijając kilkadziesiąt zwojów cienkiego drutu na niedużym rdzeniu ferrytowym. W szczególności można je pominąć zastępując połączenie zworką. Nieopisany tranzystor to dowolny element npn małej mocy, np. BC547. Użyty przekaźnik jest typowym podwójnym przekaźnikiem małej mocy na napięcie 12V. W razie potrzeby można użyć dwóch przekaźników sterowanych równolegle. Układy mocy wymagają sporych radiatorów, którym należy zapewnić odpowiednie chłodzenie. Tuner TEA5767 osadzamy po stronie elementów płytki i łączymy z obwodem cienkimi drucikami, np. uciętymi końcówkami rezystorów.

Podwójny potencjometr głośności należy wstawić pomiędzy wyjścia OUT obok przekaźnika, a IN w części wzmacniaczy mocy łącząc go kablem ekranowanym. Ekran kabla zarazem połączy masy obu części i powinno to być jedyne połączenie mas.

Do wejść IN obok przekaźnika należy podłączyć sygnał zewnętrzny z komputera bądź innego źródła o poziomie liniowym.

W przypadku przekroczenia napięcia 40V należy zastosować kondensatory o wyższym dopuszczalnym napięciu pracy.

Moduły z układem TEA5767 dostępne są w różnych konfiguracjach wyjść. W każdym przypadku należy je zidentyfikować i odpowiednio zmodyfikować rysunek ścieżek obwodu drukowanego. Jeśli moduł oferuje wybór magistrali, należy wymusić tryb I²C

Po wyborze programu bądź po strojeniu mikroprocesor nie pracuje (znajduje się w stanie zamrożenia), dzięki czemu nie emituje zakłóceń.

Wybór mikroprocesora aż z czterema portami podyktowany był brakiem kontrolera z pamięcią EEPROM wśród małych układów serii 51.

___ opis działania ________________

Po włączeniu amplitunera następuje automatyczne przełączenie programu na domyślny. Na wyświetlaczu pojawia się numer programu albo pozioma kreska oznaczająca wybór sygnału zewnętrznego.

Tryb zwyczajnej pracy.

Wciśnięcie UP zwiększa numer programu.
Wciśnięcie DOWN zmniejsza numer programu.
Przytrzymanie UP przechodzi do trybu programowania (strojenia).
Przytrzymanie DOWN ustawia bieżący program na domyślny (włączający się po załączeniu amplitunera).

Tryb programowania (strojenia).

Na wyświetlaczu pojawia się miniatura analogowej skali (przesuwający się punkt świetlny), według schematu jak na rysunku:


Wciśnięcie UP zwiększa częstotliwość o jeden krok.
Wciśnięcie DOWN zmniejsza częstotliwość o jeden krok.
Przytrzymanie UP zwiększa częstotliwość w trybie ciągłym.
Przytrzymanie DOWN zmniejsza częstotliwość w trybie ciągłym.
Wciśnięcie UP podczas przytrzymania DOWN wybiera pierwszą pośrednią częstotliwość.
Wciśnięcie DOWN podczas przytrzymania UP wybiera drugą pośrednią częstotliwość.

Zmiana częstotliwości pośredniej w pewnych warunkach umożliwia zwiększenie odstępu od zakłóceń – na przykład, gdy chcemy ustawić słabą stację, w pobliżu której znajduje się stacja silna. Rodzaj wybranej częstotliwości pośredniej obrazuje świecenie bądź brak świecenia segmentu G (środkowego).

Po kilku sekundach braku aktywności aktualna częstotliwość zostanie zapisana w bieżącym programie, a na wyświetlaczu pojawi się animacja i układ wyjdzie z trybu programowania.

Tryb resetu.

Gdy amplituner jest wyłączony, należy przytrzymać UP i włączyć zasilanie. Na wyświetlaczu pojawi się dłuższa (potrójna) animacja, wszystkie programy zostaną ustawione na częstotliwość 99MHz, a domyślnym programem będzie program pierwszy.

Tryb resetu jest konieczny podczas pierwszego włączenia amplitunera.

Amplituner posiada pamięć dziewięciu stacji, jednak liczbę tę można zmniejszyć. Gdy amplituner jest wyłączony, należy przytrzymać DOWN i włączyć zasilanie. Na wyświetlaczu pojawi się liczba programów, a każde naciśnięcie DOWN zmniejszy ją. W chwili, gdy pojawi się oczekiwana liczba, należy nacisnąć UP

Wejścia konfiguracyjne.

Zwarcie do masy wejścia STEREO wyłącza dekoder stereo.

Zwarcie do masy wejścia STBENA wyłącza możliwość wyboru sygnału zewnętrznego.

___ oprogramowanie ________________

→ Stąd pobieramy program (plik o rozszerzeniu hex) wraz ze źródłem, gdyby ktoś był nim zainteresowany (plik o rozszerzeniu a51). Kolejnym etapem będzie zaprogramowanie procesora.

→ programowanie mikrokontrolera